Erda Sar

Li ber dîwarekî wêran,
Dayikekî reşgirêdayî,
Di dest de dilê wê,
Hêsrên bêkesiyê,
Bi pêşa dilê xwe paqiş dikir...
Mirinê herêm dorpêç kiribû...
Zulmê dest dirêjî dê û xwişka xwe kiribû...
Wext li hespekî kumêt siwar,
Bê nal û bizmal,
Ber bi şeva tarî ve,
Bi çargavî dibeziya...
Dengê Pêlavê sêrbazên bi apolet,
Xakeke pîroz diherimand...
Ji dûr ve; li kozîgan mawzer diherikîn,
Ji destê xweşmêran.!
Ji bêhna şewatê,
Stêrk vemirîbûn.
Hîv xeyidîbû.
Ba bibû ba û revîbû...
Hespê şevê êdî westiyabû...
Zereqan hêdî hedî
Û bi dilşewatî qefa çiyê radimûsa...
Dengê lawo lawokirina jinebiyekî,
Li doralî olan dida...
Bêhna şewatê,
Porê serê kalebavan diweşand...
Destê xortekî kubar li kozîgê,
Li kêleka keçekî ezeb
Li erda sar mabû...
Xakî Bîngol.

Social

Lêkolîn

Ji aliyê Albert Socin û Eugen Prym ve di sedsala Nozdehê de (1887) hatiye bihîstin û nivisandin û li Petersburgê/Rûsiya hatiye belavkirin)

JI comerdiya xwe linka PDF binikilîne

Çîrok

Ji bo çareserî ya xem û derdan
Bêrawest kal û pîran siper vedan
Şervanan êrîş dan, ser neyaran
Bilind bû berxwedana gelê Kurdan

Helbest

Ji bo çareserî ya xem û derdan
Bêrawest kal û pîran siper vedan
Şervanan êrîş dan, ser neyaran
Bilind bû berxwedana gelê Kurdan